Betimsel içerik analizi yöntemi ile yürütülen bu nitel araştırmada, eğitim- öğretim alanındaki örgütsel mutluluk konulu lisansüstü tez çalışmalarının incelenmesi, konuya dair eğilimin tespit edilmesi ve gelecek çalışmalara ışık tutulması amaçlanmıştır. Ölçüt örnekleme yöntemi ile oluşturulan çalışma grubu; 2015-2025 yılları arasında alanyazına kazandırılan, “Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi Veri Tabanı” arşivinde yer alan, “örgütsel mutluluk”, “işte mutluluk”, “işyeri mutluluğu” ve “mutluluk” anahtar kelimelerine sahip 77 adet lisansüstü tez çalışmasından oluşmaktadır. İlgili tezler; “türü”, “yayın yılı”, “çalışmanın yürütüldüğü yükseköğretim kurumu”, “anabilim dalı/ bilim dalı”, “ilişkili konu”, “bilimsel yaklaşım”, “model/desen”, “örnekleme yöntemi”, “örneklem büyüklüğü”, “çalışma grubu”, “veri toplama araçları”, “öneriler” ve “kaynakça” temaları ile değerlendirilmiş, frekans ve yüzde değerleri analiz edilmiştir. Elde edilen bulgular; konunun ağırlıklı olarak nicel türde yüksek lisans çalışmalarla ele alındığını, liderlik konusu ile ilişkilendirildiğini, sayıca en fazla İstanbul Sabahattin Zaim Üniversitesi bünyesinde çalışıldığını, çalışmalarda yoğun olarak ilişkisel tarama modeli ve “Örgütsel Mutluluk Ölçeği” nin tercih edildiğini göstermektedir. İncelenen tezlerdeki çalışma grubunun ise yüksek oranda basit seçkisiz örnekleme yöntemiyle belirlendiği, 501 ve üzeri sayıda olduğu ve öğretmenlerden oluştuğu tespit edilmiştir. Örgütsel mutluluk konulu lisansüstü tez çalışmalarının her geçen yıl sayıca artış göstermesi ve sunulan öneriler, alandaki ihtiyacı betimler niteliktedir. Araştırmadan ortaya çıkan sonuçlar bağlamında eğitim-öğretim alanında özellikle doktora düzeyinde ve karma yöntem araştırmalarının artırılması, mutluluk kavramının fizyolojik boyutlarının da dikkate alınarak disiplinler arası çalışmalar yapılması önerilmiştir.

Bu programın toplumsal amacı bir gerçeklik olarak velilerin sportif özelliklerinden ve gerçeklik hakkında ayrıntıların ortaya konulmasıdır. Bu çalışma nitel araştırma yöntemi çerçeveleri olgubilim deseni ile donatılmıştır. Çalışmadaki seçenekler, rejimler, maksimum çeşitlilik çeşitliliği ile seçilmiştir. 12 farklı öğrenci velisinden oluşmaktadır. Veriler teknolojisinin geliştirdiği 7 sorudan oluşan yarı geliştirme formülleri verileri toplanmış ve iyi analiz teknolojisiyle yapılmıştır. Çalışma olanaklarına göre velilerin beklentilerine ilişkin algıları disiplin, hayal, umut ve şampiyonluk kavramları şeklindedir. Sportif etkinliklere yönelik beklentiler, başarı, sağlık, ekonomik, psikolojik kavramlar şekillenmiştir. Sportif etkinliklere yönelik beklentilerin karşılanması için yapılması gerekenler ise fiziksel açıdan, hocalar ile bakış açısı ve diğer açıdan modellidir. Velilerin beklentilerinin karşılanması, onun bir göz sorumluluklarının bozulması ve sorumluluğun birlikte hareket ettirilerek genişletilmesinin sağlanması sağlanır. Araştırmanın yatırım ve spor bileşenleri ile ilgili ayrıntılı bilgiler elde edilmiştir. Araştırmaya katılan velilerin beklentileri, teknolojiye yönelik algıları, fiziksel gelişimlerini desteklemek, disiplin kazanmalarını sağlamak, büyümelerini artırmak ve sosyal gelişmeler gibi unsurlara da odaklanılmaktadır. Veliler ayrıca tekvandonun ürünlerinin öz savunmasını artıracağına ve olumsuz saldırganlıklarına karşı daha dayanıklı hale geldiğine inanmaktadır. Bazı veliler, tekvando antrenman sürecinde disiplin ve motivasyon eksikliği yaşadıklarını ya da sportif başarı konusunda bekledikleri düzeyde ilerleme göremediklerini ifade ettiler. Araştırmaya göre, velilerin tekvando sunumunun karşılanması, antrenörlerin pedagojik uygulamaları, bireysel farklılıkların kaydedilmesi ve ailelerle etkili bir iletişim kurmanın büyük bir önemi vardır. Velilerin ulaşımının hale getirilebilmesi için taekwondonun merkezi, geniş ve parçalara yönelik katkıları hakkında düzenli günlük toplantılar yapılmalı ve bu toplantılar sayesinde, beklentiler ile gerçeklik arasında uyumun sağlanmasına yardımcı olunmalı; çocukların spora yönlendirmesinde sporla ilgili olan özel,kamu kurumu ve
sporcuları yeterli eğitim düzeyine geçiş için gerekli branşa özgü spor eğitimi almış olan kişiler tarafından yönlendirilmelidir.

This study did not aim to develop a valid and reliable scale to assess the social problem-solving skills of parents of primary school-aged children. The Social Problem-Solving Skills Scale developed within the scope of the research was administered to 300 parents living in Aydın province. Exploratory factor analysis revealed that two factors with eigenvalues ​​above 1 explained 42% of the total variance. Confirmatory factor analysis findings revealed that the model had a good fit (CFI = 0.915, AGFI = 0.880, RMSEA = 0.059, CMIN/DF = 2.052). The scale's internal consistency was high; Cronbach's alpha was calculated as 0.818 for the constructive problem-solving skills subscale, 0.766 for the non-constructive problem-solving skills, and 0.848 for the overall scale. Scale scores did not differ significantly to demographic variables such as parents' place of residence, age group, number of children, and level of education. However, significant differences were identified in some subscales based on parental status and cohabitation status. The findings demonstrate that the developed scale is a reliable and valid tool for assessing social problem-solving skills.

Bu araştırmanın temel amacı, Türkçe öğretmeni adaylarının farklılaştırılmış öğretime dair görüşlerini derinlemesine incelemektir. Çalışma grubu, 2024-2025 Eğitim-Öğretim Yılı bahar döneminde bir devlet üniversitesinin Türkçe Öğretmenliği Lisans Programı'nda 3. sınıfta öğrenim gören, kolay ulaşılabilirlik örneklemesiyle seçilmiş toplam 30 öğretmen adayından oluşmaktadır. Nitel yöntemle gerçekleştirilen bu çalışmanın verileri, hem açık uçlu sorular hem de metafor oluşturma bölümleri içeren "Farklılaştırılmış Öğretime İlişkin Öğrenci Görüşleri Formu" aracılığıyla toplanmış ve içerik analizi ile çözümlenmiştir. Temel bulgulara göre adaylar, farklılaştırılmış öğretimi büyük ölçüde "İlgi ve Gereksinime Dayalı Öğretim" olarak tanımlamaktadır. Bu tanımlama, yaklaşımın öğrenci ihtiyaçlarına duyarsızlık olmadığını veya gereksinimleri göz ardı etmediğini açıkça göstermiştir. Değerlendirme boyutunda ise adaylar, bireysel performansın ölçülmesi, öğrenme sürecinin takibi ve geleneksel ölçme araçlarının kullanımı olmak üzere üç unsuru eşit düzeyde önemli kabul etmektedirler. Uygulamaların en büyük avantajı, büyük oranda bireysel farklılıklara cevap verebilme yeteneği olarak görülürken, en önemli kısıtlılık ise sınıf içi süre yetersizliği olarak belirtilmiştir. Adayların farklılaştırma boyutlarına dair görüşleri şöyledir: İçerik, öğrencinin güçlü yönleri ve ilgi alanları temel alınarak farklılaştırılabilir; süreç, etkinlikler ve uygulamalarla çeşitlendirilebilir; ürün ise çoklu seçenek sunma, uygulamaya dayalı oluşturma ve ilgi alanlarına yönlendirme gibi yollarla geliştirilebilir. Öğrenme ortamı için ise öğrenci merkezli öğrenme alanları oluşturulması gerektiği dile getirilmiştir. Son olarak, öğretmen adayları, farklılaştırılmış öğretimin öğrenci motivasyonunu artırmadaki temel gücünün, öğrenmenin gereksinime uygun düzeyde sağlanmasından kaynaklandığını ifade etmişlerdir. Tüm bu bulgulara ve elde edilen metaforlara dayanarak, yapılan bu araştırmada öğretmen adaylarının farklılaştırılmış öğretime yönelik bilgilerinin yeterli düzeyde olduğu sonucuna varılmıştır. Farklılaştırılmış öğretime dair öneriler üç ana başlıkta toplanmıştır: Öğretmen yetiştirme programları, uygulama ağırlıklı modüllerin artırılması ve uygulama atölyeleri kurulmasını kapsamaktadır. Okul ortamlarına yönelik olarak ise esnek sınıf düzenlemeleri, zengin materyal havuzları ve öğretmenler için mesleki gelişim atölyelerinin oluşturulması önerilmiştir. Son olarak, gelecek araştırmaların daha geniş örneklemlerle ve karma yöntemler kullanılarak yürütülmesi tavsiye edilmektedir.

Bu araştırmanın amacı, öğretmen algılarına göre okul müdürlerinin teknolojik liderlik davranışları ile bilgi yönetimi düzeyleri arasındaki ilişkide yenilikçi yönetimin aracı rolünü incelemektir. Araştırma, 2023-2024 öğretim yılında Şanlıurfa ilindeki devlet okullarında görev yapan 297 öğretmenin katılımıyla gerçekleştirilmiştir. Nicel araştırma yönteminde ve ilişkisel tarama deseninde yürütülen araştırmada okul müdürlerinin teknolojik liderlik davranışları ölçeği, yenilikçi yönetim ölçeği ve bilgi yönetimi eğilimi ölçeği kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, okul müdürlerinin teknolojik liderlik davranışları, yenilikçi yönetim ve bilgi yönetimi düzeyleri öğretmenler tarafından olumlu ve orta düzeyde değerlendirilmiştir. Teknolojik liderlik davranışlarının bilgi yönetimi üzerinde olumlu etkisi olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ancak, bu süreçlerin daha etkin hale getirilmesi için liderlik uygulamalarında stratejik planlamaların yapılması gerektiği vurgulanmıştır. Ayrıca, teknolojik liderlik davranışlarının bilgi yönetimi düzeyleri üzerindeki etkisi pozitif ve anlamlı bulunmuş, bu ilişkide yenilikçi yönetim eğilimlerinin kısmi bir aracı rol oynadığı tespit edilmiştir. Sonuç olarak eğitim kurumlarında teknolojik liderlik davranışlarının bilgi yönetimi ve yenilikçi yönetim süreçlerini geliştirmede kritik bir öneme sahip olduğunu ortaya koyan araştırma bulguları, okul müdürlerinin liderlik becerilerini artırmaya yönelik stratejilerin, eğitim-öğretim süreçlerinin kalitesine olumlu katkılar sağlayabileceğini göstermektedir. Eğitim yöneticilerine yönelik eğitim ve gelişim programlarının bu süreçleri desteklemesi önerilmektedir.

The aim of this study is to develop a valid and reliable scale to determine students’ levels of respect toward their teachers. The sample consists of 437 students enrolled in public and private schools affiliated with the Ministry of National Education (MoNE) in the central districts of Sanliurfa during the 2024–2025 academic year. During the scale development process, an initial item pool of 35 statements was created. Based on expert feedback, revisions were made, and the number of items was reduced to 32. Following a pilot study, 21 items were removed, and analyses were conducted using the remaining 11 items. Exploratory Factor Analysis (EFA) revealed a Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) value of ,95, and Bartlett’s Test of Sphericity was found to be significant. EFA results indicated a single-factor structure. The scale explained 59,96% of the total variance, and the Cronbach’s alpha coefficient was calculated as ,94. Scree plot and parallel analysis confirmed the unidimensionality of the scale. Confirmatory Factor Analysis (CFA) showed excellent model fit indices. The findings indicate that the scale is a valid and reliable instrument, appropriate for assessing students’ levels of respect toward their teachers.

Doğal afetler, özellikle çocuklarda derin duygusal etkiler yaratabilir. 6 Şubat 2023'te Türkiye'de meydana gelen Kahramanmaraş merkezli depremler, geniş bir coğrafyada yıkıma yol açarak insan değişimi kalıcı izler bırakmıştır. Literatürde insanların doğal afetlerden psikolojik olarak etkilendiği ve anlatıldığı onların duygusal sorunları hakkında önemli ipuçları sunulmaktadır. Bu çalışma, ilkokullarda deprem deneyimini resim analiziyle inceleyerek, depremi yaşayan ve yaşamayan çocuklar arasında farkları ortaya koymayı sürdürüyor. Ayrıca okullarda yürütülen “Türkiye Tek Yürek” yardım kampanyasının sınırsız yaratma gücü. Amaçlı yönlendirme yöntemi kullanılarak, İstanbul Başakşehir'de depremi yaşamamış ve Şanlıurfa Haliliye'de depremi 7-10 yaş aralığında yaşamış 25'er öğrenci çalışması oluşturuldu. Çocukların çizimleri betimsel analizlerle değerlendirilmiş, depremi yaşayanların saldırılarında yıkım ve olumsuz duygular daha fazla yer alırken, depremi yaşayanların çekimlerinde yardımlaşma ve umut temaları ortaya çıktı. Böylece araştırma, afet deneyiminin çocukların basit biçimlerine göre ortaya konulması ve “Türkiye Tek Yüre sembolk” kampanyasının çocukların çizimlerine yansıyan düzeydeki düzeyine ilişkin özgün bulgular sunmaktadır.

Bu öğrenme amacı, sosyal bilgiler öğretmen adaylarının öğretmenlik ve öğrenciliğe ilişkin zihinsel temsillerini tasvir etmek için sayısal veri toplama yöntemiyle analiz etmektir. Araştırma, öğretmen adaylarının pedagojik benlik algılarını, duygusal çabalarını ve geçmiş deneyimlerinden edinilen imajlarını ortaya çıkarmayı hedeflemektedir. Çalışma grubu, 2023–2024 akademik yılında bir devlet üniversitesinin eğitim fakültesinde öğrenilebilen gören 20 sosyal bilgi öğretmen adayından oluşmaktadır. Veriler, “Bir öğretmen çizimi” ve “Bir öğrenci çizimi” talimatlarıyla elde edilen çizimler ve bu çizimleri içeren açık yazılı yazılı anlatımlar yoluyla toplanmıştır. Elde edilen veriler, Braun ve Clarke'ın (2006) tematik analiz süreci çerçevesi çözümlenmiştir.

Araştırmada, öğretmen figürlerinin genellikle geleneksel öğretmen merkezli anlayışlarla özdeşleştirilmesi; Öğretmenin sınıfının önünde duran, ders anlatan ve bilgi aktaran bir figür olarak temsil edildiğini gösteriyor. Bununla birlikte bazı öğretmen adaylarının öğretmen mutlu, idealist ve izniyle izinde olan bir şekil olarak da tasvirleri gözlemlenmiştir. Öğrenci figürlerinin ağırlıklı olarak pasif, ders dinleyen ve öğretmene odaklanan bireyler temsil edilmiş; Ancak sınırlı sayıda öğrencinin öğrenciyi aktif tutması ya da işbirlikçi bir kişi olarak çizdiği de belirlendi. Hem öğretmenin hem de öğrencinin gelişiminin, geçmişteki öğrencilik deneyimlerinin, kültürel temsiller ve hayal gücüne dayanan pedagojik kurguların etkili olduğu tespit edilmiştir.

Bu araştırmada, öğretmen adaylarının pedagojik kimlik oluşumunda duygusal ve kültürel boyutlarda önemli bir rol oynadığı; zihinsel biçimlerin yalnızca sağlıklı değil, aynı zamanda sosyo-duygusal bileşenlerin ürünü ortaya çıkıyor. Araştırmanın, öğretmen yetiştirme programlarına yönelik etkinlik etkinlikleri, yaratıcı ölçüm araçları ve eleştirel pedagojik yaklaşımlar açısından katkı sunması sağlanmaktadır.

Bu çalışmanın amacı, okul yöneticileri ve öğretmenlerin örgütsel bağlılıkları ile sosyal sermaye algıları arasındaki ilişkinin tespitidir. Toplumsal faydaya ulaşmada önemli bir kavram olan sosyal sermaye eğitim kurumlarında çalışan okul yöneticileri ve öğretmenlerin örgütsel bağlılık süreçler ile bağlantılıdır. Bu anlamda çalışmayla, sosyal sermaye ile örgütsel bağlılık kavramları arasında anlamlı farklılık olup olmadığının belirlenmesi hedeflenmiştir. Araştırmanın evrenini 2024-2025 eğitim öğretim yılında Isparta’daki resmi ve özel okullarda görevli 6367 öğretmenden oluşmaktadır. Örneklemi ise, kolay örneklem yoluyla seçilen 833 öğretmen oluşturmaktadır. Araştırmanın veri toplama sürecinde, Kouvonen vd.’nin (2006) geliştirdiği Sosyal Sermaye Ölçeği ve Balay’ın (2000) geliştirdiği Örgütsel Bağlılık Ölçeği kullanılmıştır. Ölçeklerin yüksek derecede güvenilir ve anlamlı geçerlilikte olduğu görülmüştür. İstatistiksel analizlerde korelasyon analizi, regresyon analizi, bağımsız örneklem t-testi, tek yönlü varyans analizi (One-Way Anova) ve Games-Howell Post-Hoc testi kullanılmıştır. Araştırma sonucunda, okul yöneticilerinin ve öğretmenlerin sosyal sermayelerinin örgütsel bağlılıklarına etkisinin var olduğu görülmüştür. Sosyal sermayenin, örgütsel bağlılığın %09’unu, uyum boyutunun %0.6’sını, özdeşleşme boyutunun %20’sini ve içselleştirme boyutunun ise %07’sini açıkladığı görülmektedir. Örgütsel bağlılık ölçeğinin uyum boyutunun (β=.796; t =-7.6; p<.05) sosyal sermaye üzerinde negatif yönde anlamlı yordayıcı değişken olduğu ve örgütsel bağlılık ölçeğinin özdeşleme ve içselleştirme boyutlarının sosyal sermaye üzerinde pozitif yönde anlamlı yordayıcı değişken olduğu sonuçlarına ulaşılmıştır. Okul yöneticileri ve öğretmenlerin örgütsel bağlılıkları ile sosyal sermaye algılarına ilişkin cinsiyet değişkeni açısından değerlendirildiğinde kadınlara nazaran erkeklerin örgütlerine daha bağlı oldukları görülmüştür. Okul yöneticileri ve öğretmenlerin örgütsel bağlılıkları ile sosyal sermaye algılarına ilişkin kariyer basamağı değişkeni açısından değerlendirildiğinde sırasıyla başöğretmen, uzman öğretmen ve öğretmenlerin örgütlerine daha bağlı oldukları görülmüştür. Hem örgütsel bağlılık hem de sosyal sermaye algıları incelendiğinde sözel dersler sırasıyla yetenek, meslek ve sayısal derslere göre daha yüksektir. Okul yöneticileri ve öğretmenlerin örgütsel bağlılıkları ile sosyal sermaye algılarına ilişkin okuldaki öğretmen sayısı değişkeni açısından değerlendirildiğinde sosyal sermaye kavramı ile ilgili sırasıyla 0-20, 21-40, 61 ve üzeri ve 41-60 sayılarındaki öğretmen sayılarının okuldaki yönetici ve öğretmenlerin sosyal sermayelerinin daha fazla olduğu görülmüştür. Bu çalışma sonunda okullarda sosyal sermayenin sağlıklı bir şekilde gelişebilmesi için öğretmenler ve okul yöneticileri arasında iletişimin geliştirilmesi, güvene dayalı ilişkiler kurulması ve öğretmenlerin karar alma sürecine dahil edilmesine yönelik uygulamalar planlanması önerilebilir.

Okullarda bazı öğretmenlere yönelik mobbing uygulandığı haberlerine rastlanmaktadır. Böyle bir durumun varlığı ve gerekli önlemlerin alınması önemli görülmektedir. Bu işleme politikasının değiştirilmesiin okullarında maruz kalanların mobbinge yönelik parçaların ortaya çıkarılmasıdır. Bu araştırma, nitel araştırma yöntemine dayalı olarak olgu bilimi (fenomenoloji) deseni çerçevesinde yürütülmüştür. Çalışmada kayıtlı olanlarda araştırmacılar tarafından geliştirilmiş yarı işlenmiş görüşme formülleri kullanılmıştır. Araştırmanın çalışma sürümü Milli Eğitim Bakanlığına bağlı devlet okullarında çalışan 15 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Amaçlı uygulama yöntemiyle belirlendi. Araştırmanın verileri, yüz yüze yapılan görüşmeler yoluyla elde edilmiş ve içerik analizi yöntemiyle çözümlenmiştir. Böğürtlenlerin bir araya geldiği, bütün bireylerin psikolojik şiddete (mobbing) maruz kaldıkları görülüyor. Katılımcılar daha çok müdürlerinden mobbing görüyorlar. Bazı oyuncuların velilerin şiddet uyguladığı belirtildi. Mobbinge karşı izolasyon çoğunluğu pasif bir yol izlemekte ve sessiz kalırlar. Bazıları ise aktif müdahalede bulunduklarını, bazı kanuni yollara başvurmalarını dile getirmişlerdir. Öğretmenler mobbingin hem iş hem de özel hayatlarını olumsuz olumsuzluklarını bildirmişlerdir. Araştırmaya katılan eğitmenler okullarda psikolojik tehditlere yönelik olarak bazı önerilerde bulunuyorlardı.

Bu çalışma, Howard Gardner’ın Çoklu Zekâ Kuramı çerçevesinde beden eğitimi öğretmenlerinin zekâ alanlarını incelemeyi ve yapay zekâ temelli sınıflandırma yöntemleriyle değerlendirmeyi amaçlamaktadır. Zekâ kavramı tarihsel süreçte farklı disiplinler tarafından çeşitli açılardan ele alınmış, Gardner’ın kuramı ise zekâyı birbirinden bağımsız ancak etkileşimli dokuz alan üzerinden tanımlamıştır. Araştırmada kullanılan veri seti, 262 öğretmenden toplanan Çoklu Zekâ Ölçeği yanıtlarından oluşmaktadır. Ölçek, bedensel, varoluşçu, kişilerarası, içsel, mantıksal, müziksel, doğacı, sözel ve görsel zekâ alanlarını temsil etmek üzere tasarlanan 27 maddeden oluşmaktadır. Veriler çevrim içi platform aracılığıyla toplanmış, ön işleme aşamalarından geçirilmiş ve lojistik regresyonun one‑vs‑all yaklaşımıyla sınıflandırılmıştır. Modelin performansı 10‑katlı çapraz doğrulama ile değerlendirilmiş, ortalama doğruluk %81,40 olarak bulunmuştur. Konfüzyon matrisleri incelendiğinde bazı sınıflarda yüksek doğruluk sağlanırken, özellikle mantıksal ve sözel zekâ alanlarında sınıf dengesizliği ve örnek yetersizliği nedeniyle hatalar gözlenmiştir. Çalışma, lojistik regresyonun çok sınıflı problemlerde kabul edilebilir performans sunduğunu, ancak sınıflar arası benzerliklerin modelin genelleme kapasitesini sınırladığını ortaya koymaktadır. Sonuç olarak, veri dengesizliğinin giderilmesi ve daha karmaşık sınıflandırıcıların kullanılmasıyla modelin başarısının artırılabileceği değerlendirilmektedir.

This quasi-experimental study investigated the effect of the Immersion, Structuring, and Applying (ISA) instructional model on Senior High School students’ genetics performance in Ghana. A total of 170 biology students were assigned to either an experimental group (taught with the ISA model) or a control group (taught traditionally). Results from pre- and post-tests showed that students in the ISA group significantly outperformed their counterparts, with a large effect size (Cliff’s δ = –0.857). Gender-based analysis revealed no statistically significant difference in performance between male and female students within the ISA group. The findings suggest that the ISA model is an effective and equitable constructivist approach for improving genetics education, recommending its adoption to enhance learning outcomes in resource-constrained settings.